ซ่อนทุกอย่างไว้ข้างใน...แสดงความเข้มแข็งไว้เสมอ...ยิ้มร่าเริง...เหมือนว่าไม่แยแส              
ทั้งที่ข้างในเอ่อด้วยน้ำตา ยังคงมีเธออยู่เหมือนเก่า แม้ความจริงไม่มีเราเหมือนก่อนหน้า...
ความทรงจำเก่าตามเป็นเงาทุกเวลา...คอยยื่นน้ำตาให้ทุกคราเมื่ออยู่ลำพัง ต้องพยายามเข้มแข็งไว้
แม้ความจริงลืมไม่ได้กับความหลัง....ให้เธอเห็นว่าหัวใจ...เคยผ่ายพัง
ก็ไม่เกินกำลังที่จะอยู่ตามลำพัง...โดยไม่มีเธอ